Yolda qalanda kefim yerə gəldi

[46130924Participant]

Düzü, o gün heç cürə əylənmək fikrim yox idi. Nəyin bahasına olursa-olsun sadəcə evə çatmaq istəyirdim. Bakıda qış axşamı, saat səkkizə iyirmi dəqiqə qalmışdı. Yolun ortasında qalmışdım – avtobusum getmişdi, taksi tutmağa pulum çatmırdı, bank kartımda isə cəmi səkkiz manat yarım vardı. O pula da nə edim? Bəs gedim? Maşın dayandırsan bahadı, piyada getsən soyuq. Ən pisi də telefonumun batareyası 12 faizdə idi. Bütün günü işdə keçirmişdim, müştərilərlə danışmışdım, beynim lığlanmışdı. Amma indi də şəhərin o biri başında ilişib qalmışdım. Həmişə belədir – ən çox yorulanda ən çətin vəziyyətə düşürsən.

Dayandım yol kənarındakı kiçik kafenin qabağında. İçəri girmək istəmədim. Soyuğa baxmayaraq, kənarda siqaret çəkən bir oğlan vardı. Ona yaxınlaşıb saatı soruşdum. “Doqquza iyirmi beş” dedi. Fikirləşdim – vaxt çox tez keçmir, amma soyuqda hər dəqiqə bir saat kimi gəlir. Telefonumu açanda birdən bir bildiriş gördüm. Hansısa proqramdan: “Bugünkü bəxtini sına”. Adi spam, bilirəm. Amma o anda boş idim, həm də heç nə edə bilmirdim. Maraqdan linkə toxundum. Sayt açıldı. Qrafikalar, slotlar, rənglər. Və o saytın altındakı tanış yazı – mostbet az indir. Bir anlıq tərəddüd etdim. “Az indir” – deməli Azərbaycan üçün uyğun versiya. O bildirişdə elə bir inam var idi ki, məni tutdu. Bəlkə də, sadəcə çarəsizlikdən. Çünki səkkiz manat yarımla taksi tuta bilməzdim, amma bəlkə onu on dəfə artıra bilərdim?

Kafe işləyirdi. İçəri girdim. İsti çay sifariş etdim – 1 manat 50 qəpik. Qalan 7 manat. Telefonu stolun üstünə qoydum, şarj cihazı soruşdum. Kafe sahibi qadın “var” dedi, rozetkaya qoşdum. Batareya 10 faizdən 14 faizə çatanda mostbet az indir düyməsinə basdım. Yükləmə başladı. İnternet zəif idi, amma dayandı. Fikirləşdim ki, dünyada nələr olur? Adam yolun ortasında qalır, soyuqdur, pulu yoxdur, əlində 7 manat, oturub qumar oynamaq qərarına gəlir. Amma elə bir absurd an var ki, “hər şey fərqi yoxdur” deyirsən. O an mənim üçün hər şey fərqi yox idi. Ya uduzacam, ya da evə gedəcəm.

Proqram açıldı. Dizaynı çox sadə idi – heç bir lazımsız bəzək, hər şey barmağın altında. İlk dəfə slot oyunu seçdim. Adı “Sweet Bonanza” idi. Uşaqlar üçün konfet kimi görünür, amma böyüklərin pulunu aparır – dedim öz-özümə. 1 manat mərc etdim. Fırladıqca bir şey düşmürdü. Başqa 1 manat. Yenə dəymədi. 1 manat daha. Balans 4 manata düşdü. Düşündüm ki, yaxşı, uduzdum. Çayım soyuyur. Batareya 22 faizə qalxıb. O zaman birdən ağlıma gəldi – bəlkə mərci artırım? Qoy 4 manatı da bir dəfəyə basım, nə olacaqsa olar. İçimdən dedim: “Daha pis ola bilməz”. Basdım.

Və fırlandı.

Yavaş-yavaş dayandı. Əvvəlcə bir konfet düşdü. Sonra iki, üç. Sonra beş. Və sonra ekranda bir “təbrik” animasiyası başladı. Səslər, işıqlar, rəqəmlər. Mən o rəqəmləri başa düşmədim. 4 manatlıq mərc? Nə olub? Bir də baxdım – balans 78 manat idi. Sonra saniyələr keçdi – 78 birdən 124 oldu. Məlum oldu ki, o fırlanışda bütün xətlər dolmuşdu. Düzünü desəm, oyunun qaydalarını tam bilmirdim. Sadəcə düyməni basırdım. Amma ekranda rəqəmlər artırdı. 124-dən 150-yə çatanda əl çəkdim. Çayı qurtumladım – soyuq idi. Batareya 34 faiz.

Evə getmək vaxtı idi. Həmin 150 manatdan çıxartma əmri verdim. Elə oradaca, soyuq çayın yanında, kafenin arxa stolunda. Qəribə hiss idi – içəridə isti idi, çölü görürdüm, fənərlər yanırdı, insanlar əllərini ciblərinə qoyub qaçırdılar. Mən isə 7 manatdan 150 manat qazanmışdım. Telefona baxdım – mostbet az indir yazısı ekranın altında sakitcə parıldayırdı. Bu proqramı sadəcə bir saat əvvəl yükləmişdim. Yadıma gəldi ki, bir vaxtlar dostum demişdi: “Bəxt səninlə oynayır, oynama bəxtlə”. Amma mənim vəziyyətimdə bəxt mənimlə oynayırdı, və mən bu oyunda uduzmurdum.

Pulu çıxarmaq üçün 15 dəqiqə gözlədim. Batareya 40 faiz olmuşdu. Sonra kartıma gəldi – 150 manat. O an taksi sifariş etdim. 7 manata evə getdim. Maşında sürücü ilə danışdıq. Dedi: “Ayazdı, soyuqdur, niyə belə gec burdasınız?” Gülüb keçdim. Dedim: “Bəxtim məni bura qoyub getmişdi, sonra qayıtdı”. Sürücü başa düşmədi. Əhəmiyyəti yox idi.

Həmin gecə yataqda uzanıb düşündüm. Həyatda hər şey vaxtından asılıdır. Yolun ortasında qalmaq vaxtı, soyuğun sümüyə işləməsi vaxtı, telefonun batareyasının azalması vaxtı, və bir düyməni basmaq vaxtı. Mən o axşam heç bir şey planlaşdırmamışdım. Amma tale məni elə bir nöqtədə yerləşdirdi ki, yeganə çıxış yolu təsadüfi bir oyun oldu. Və mən qazandım. Təkcə pul yox. Həm də o hissi – çarəsizliyin içində birdən hər şeyin dəyişə biləcəyini görmək.

İndi o proqram hələ də telefonumdadır. Çox nadir hallarda açıram. Sadəcə xatırlatmaq üçün – bəzən ən çətin anlarda ən gözlənilməz qapılar açılır. Amma o qapıya girmək üçün ağıl lazımdır. Pul uduzmaq olar, udmaq olar. Ən önəmlisi – dayanmağı bilmək. Mən dayandım. O gecə kefim yoluna gəldi. Həm də 143 manat qazancımla. Soyuq bir qış axşamında, yolun ortasında, soyuq çayın yanında. İnanılmaz? Bəli. Amma baş verdi. Həyat da elə deyilmi?

[Auteur]

Messages